Maar de hemel zag helemaal blauw...en inderdaad het zou weer een prachtige dag worden!
Het begin was redelijk vlak. We reden veelal door een landschap gekenmerkt door maisvelden, kortgewiekte graanvelden en zowaar kwamen we hopplantages tegen....zal voor San Miguel zijn zeker.
Drie dingen vielen me op: het aantal wandelende pelgrims neemt elke dag toe, de velden worden via irrigatiekanalen en waterpompen besproeid en dan de prachtige vergezichten met de bergen die bijna het wolkendek raken!
We passeren weer heel wat kleine dorpjes via soms goede asfaltbanen, maar ook versleten asfaltbanen en grindwegen en waarschijnlijk door het vele dokkeren op deze wegen kwam het stuur van Magda haar fiets in een hele rare positie te staan. Met wat mankracht - Wim en Marc- kregen we het stuur terug in een goede positie. Dat was in Veguellina waar we dan ook en koffietje dronken.
En dan begint het: kleine klimmetjes worden lange hellingen.
We passeren ook een grote stad: Astorga. We rijden er zachtjes door en staan soms even stil bij enkele bezienswaardigheden. Rond 1200u, tijdens een lange klim is het tijd om te picknicken. Er naderen 3 dames op een racefiets...en Wim herkent ze natuurlijk...hij had deze ladies uit de USA reeds in Roncevalles ontmoet!
El Ganso is onze volgende passage, maar om nadien Rabanal te bereiken dienen ook Magda en Wim een sterke inspanning te doen....steil, steil zeg. Vanuit Rabanal klimt de weg gestaag richting Fonceban en daar ben ik dan ongeveer een kwartiertje na Magda en Wim aangekomen op ongeveer 1400m hoogte. Hun vriendelijk voorstel om hier in een Albergue te overnachten heb ik dan ook zonder nadenken aanvaard. En zo zitten we dan in de zon, de was is ondertussen al bijna droog, aan een tafeltje met een zakje chips en een pintje, dit verslag te tokkelen op de iPad.
Morgen nog klimmen tot 1500 meter, het lijkt wel een peulschil!
Groetjes.
Marc
Hola, kleine wasjes...grote wasjes.....
BeantwoordenVerwijderenZiet er toch weer leuk uit.
Have fun!
Nicole