Dag 16

Om half acht wakker na een nacht vol feestgedruis in het verder doodse stadje Estépar. Het giet. Ik heb moeite om uit mijn bed te komen. Veel wijn gisteravond ( Magda en ik drinken samen 2 flessen rode wijn en Marc in z'n eentje een fles witte )) en het onweer buiten. Het ontbijt is buitengemeen karig, koffie of thee en een (dik) toastje met jam. Maar het kost ook geen drol. Wij om 9 uur op de fiets als het net droog is geworden. Maar nog wel koud. Al gauw klimmen dus jasje uit. Afdaling dus jasje aan. Dit herhaalt zich een paar keer. Na 27 km rijden we, zo lijkt het, dwars door een kerk. Het heet de Poort van Antón. 11 uur, koffie met een heerlijk half stokbroodje met ham, en de zon komt er doorheen in Castrojeriz. Het wordt warmer. Wij krijgen veel lange rechte stukken voor onze banden. En de wind in de rug. Het schiet lekker op. Verscholen in de kleuren van het landschap  rijden we door door dorpjes met verweerde huisjes en over een eeuwenoude brug (met verkeerslichten) over de Rio Pisuerga, lekkere naam, toch ? Even later het Canal de Castillio dat nog wordt gebruikt voor irrigatie van het land. Bij een sluis komt het water niet door de de sluisdeuren maar dwars door de stenen heen. We lunchen in Revenga de Campos  (weer zo'n lekkere naam ) weer op een pleintje. Bomenrijen in de verte duiden op de loop van riviertjes. Na Carrión de los Condes stuiten we op een 8 km , nee zelfs 12 km lang grindpad. Halverwege zie ik op de kaart dat er een alternatieve asfaltweg is die meer dan 6 km om is. We zetten gewoon door over de het grind. Om 5 uur in Ledigos bij een Albergue aangekomen. Het wordt dus slapen in een dormitorio. Douchen, de was doen en buiten hangen en aan de cerveza en Vino Tinto. (Marc aan de vino blanco).  Het is 7 uur en het wordt fris buiten, bovendien komt er onweer aan. Het giet nu buiten. Zelfs voor het toilet moet je door de regen. De was binnen aan de hanenbalken op de dormitorio. Beetje puzzelen en wachten op het avondeten ( "pas om 8 uur" ).met chips en apennootjes. Wim.