Dag 14 tok tok tok...

Als echte Spanjaarden hebben we vanmorgen in een bar ontbeten, en daarna hop de fiets op. De gps loodst ons de stad uit, richting Nájera, voor het eerst volgen we een tijdje de camino van de wandelaars, het begint langs een mooi pad, rond een stuwmeer, door een bosje, over grindpaadjes. Hier lopen en snelwandelen allemaal mensen, die hier wonen denk ik, lijkt wel een gezondheidsrage, is een beetje raar...

Dat caminopaadje was een eerste test voor onze conditie! Afstappen of niet? Ik ben koppig en doe het niet :-)  over dat wandelpaden fietsen was een beetje moeilijk ook, je moest oppassen dat je niet in de weg reed van de wandelaars, en de putten proberen te vermijden.

Net weg van dat paadje, en de weg op roept Wim "pech, pech", kettingkast kapot. Niet zo erg, gewoon eraf gehaald, wie maalt er nu om zo'n klein akkefietje.

Inkopen, brood, tomaat, banaan, in mijn beste Spaans, moet er voor zorgen dat de jongens hun energiepeil niet teveel zakt (haha). Bij Sotes nog even een hellinkje van 10% meegenomen.

Verder naar Najera langs de N 120, dat scheelt een paar klimmetjes denken we, en dat gaat goed. Dus om in Santo Domingo te komen, waar we een kip in een kathedraal willen zien, weer eens een stuk afsnijden en verder langs die N120.

Hier moet gezegd dat ze een A12 aan het aanleggen zijn, waar je met de fiets niet op mag, daar hebben we gisteren ook al rekening mee moeten houden...

Maar volgens de barman waar we koffie dronken was het "possibile" met de fiets over die N120.

Zo konden we sneller kilometers vreten! Helm op, fluoriserend hesje op mijn bagagedrager, en verstand op nul, trappen maar. 

NIET TE DOEN! VERSCHRIKKELIJK vond ik dat, dat komt omdat die A12 daar nog niet af is, al dat vrachtverkeer langs die N120... Kunnen jullie nog volgen? Op 't laatst hebben we zelfs zo'n 750 meter over de snelweg moeten rijden, tot de uitrit naar Sto Domingo.

Gelukkig was er toen de verademing, een rustig stadje, met een kip in een kathedraal! Voor verdere uitleg moet je maar eens googelen, Wim heeft ons het verhaaltje verteld. Weer zo'n hele gouden kapel in deze kerk, wat een rijkdom was dat in die tijd... Waar je de tickets kocht was het obligate toeristenwinkeltje, met hebbedingetjes zoals kippensleutelhangertjes bijvoorbeeld, niet gekocht.

Lekker Spaans brood gegeten, met lekkere Spaanse kaas en nog meer.

Vanavond zijn we dan in Belorado aangekomen, langs een lange rechte weg, niet te veel omhoog of omlaag, zover je kon kijken allemaal landbouw, veel stoppelvelden, ook wel wat tuinbouw, zoals SPAANSE Pepers. Mooi, leuk fietsen, en het ging vooruit.

En na deze dag met heel veel afwisseling zit ik hier op een terrasje, waar Wim en Marc even naar toe zijn weet ik niet, maar ze hebben voor mijn neus een glaasje witte wijn gezet, dus alles is goed.

We overnachten bij een Hollands-Nicaraguaans koppel, super gezellig huis, en hier op het terras stromen de pelgrims toe. Het leven is goed! En hier komt Marc met de tapa's! En er vallen nu dikke druppels, maar we zitten droog.