Dag 8 de geur van hars en het getjirpt van de krekel

 Vandaag verlaten we de streek van de Grands Vins de Bordeaux et de Graves .

Rommelige dorpjes bij het vertrek uit Cadillac, wat je hier soms allemaal ziet… een auto in de tuin overwoekerd door gras, een kruiwagen met 2 autobanden,daarbovenop een kapotte autostoel, een kotje met scheefgezakt dak maar wel nog in gebruik, scheuren in de muren, kapotte ruiten met wat plakband opgelapt, tuintjes met dor gras, in 't midden enkel een blauw zwembadje.
Daarna de wouden (les fôrets zeggen ze hier) van de Landes, bomen, varens, heide en brem, Steven Spielberg zou er zo wat dinosaurussen neergezet hebben. 

In Guillos even iets vragen over de weg aan een mevrouw die me attent maakte op een paar ooievaars in een boom.
Na ons dagelijkse cafeīneshot neemt Marc het voortouw op de lange vlakke stukken en drijft de snelheid op tot makkelijk 24 à 25 km per uur, ik ga in het wieltje hangen …
Om 13 u hebben we al meer dan 50 km gefietst en zijn we in Moustey, waar ik St. Jacob eens omarm.
Na het middagmaal weer verder, je zou het eentonig kunnen noemen, veelal lange rechte stukken, de geur van hars en het getsjirp van de krekels. Maar ik vind het mooi, stukken woud, hele stukken die gekapt zijn en waar heide of varens groeien, vlindertjes fladderen rond de bloemen.

Af en toe zien we ook nog eens wat landbouw aan een kant van de weg, met enorme besproeiingstoestellen.
Labouheyre, rare namen hier, en hoe moet je zoiets uitspreken? stoppen voor een drankje, we zijn nu in Gascogne.
Hier vinden we een abri pour les pelerins, een meneer die lid is van het Franse genootschap houdt zich er mee bezig, wij hebben de plaatselijke gite voor ons helemaal alleen. De jongens zijn nu aan 't douchen, en ik heb een kamertje voor mezelf, geen oordoppen vannacht :-)
Magda