Dag 5 "en we gingen me ne zucht"

Eigenlijk tot hiertoe de minst interessante dag... Ofwel langs een drukke baan waar hard gereden werd door auto's en vrachtwagens ( jaja dochtertjes, 'k heb mijn helm opgezet), ofwel op smalle baantjes tussen eindeloos grote landbouwvelden waar je niemand tegenkwam, behalve ...

Opeens zat er op een paal een roofvogel, misschien een buizerd, of een valk, op 20 meter van me vandaan! Ik ben rustig gestopt, en probeerde met telepathie te vragen of ik fototje mocht nemen, maar de vogel vloog weg... Spijtig...

En wat verder vloog er niet zover van waar ik was een Zeppelin...

Om een uur of 3 begon ik maar eens te telefoneren om een adresje te vinden om te slapen, zoveel zijn er hier niet, maar ofwel was het nummer fout, ofwel namen ze niet op, of ze waren met vakantie. Uiteindelijk iets gevonden na 111 km van Compiegne, ik was wel een heel klein beetje kapot.

Hier moet je ook al eens op je tanden bijten bij de klimmetjes, 5%, 7%, ook wel eens 10, maar dan gelukkig niet zo lang. 

Maar ik denk dat de maker van de gpsroute de fietsers toch wel eens wilde foppen... Was het nu bij Epineuse of bij Ste Geneviève, stuurde die me een hoekje om naar een bosje, dat werd een rommelig padje dat zo steil werd dat ik moest afstappen, zelfs te voet die fiets duwen was erg. En opeens lag er een halve boom over de weg, met wat moeite ben ik daar toch over geraakt... Op 't eind was dat weggetje afgezet met grote stenen en kwam ik op een glad baantje terecht, waarvan ik denk dat dat rond dat bosje liep....

Maar mijn hotelletje vanavond maakt alles goed! Ik ben in Rueil, heb een romantisch kamertje, lekker Portugees gegeten, er zitten hier ook Portugese arbeiders aan de bar, die metveel stemverheffingen praten, en roken maar dat kan mij nu eens niet schelen se.

' k Zal goed slapen, en Marc en Wim, tot morgen in Chartres?